بیا ادامه...
....
جدا از رویتهای اخیر پاگنده در نواحی مختلف جهان، این موجود پشمالو از قرن شانزدهم تابهحال حضوری مستمر در آمریکای شمالی داشته است. در آن زمان مردم بومی منطقه گزارش داده بودند که پاگنده یا ساسکوآچ را در منطقه دیدهاند. داستانهای پاگنده تنها مختص به آمریکا نیست، بلکه در سراسر دنیا شایعاتی از مواجهه مردم با این موجود گوریل شکل در میان بوده است. در دوران غرب وحشی نیز روزنامههای مختلف بهخصوص در اوایل قرن نوزدهم ماجراهای مختلفی درباره پاگنده را منتشر کرده بودند.
در یکی از روزنامههای غرب آمریکا در آن دوران آمده که مردم اسپوکِین در واشینگتن به سبب بوی بد پاگنده به او «مرد درختی بدبو» میگفتند. در دانشنامهی اورگن آمده است، قومنگاری به نام جرج گیبز از اوایل سال ۱۸۶۵ شروع به ثبت و ضبط داستانهای بومیان درباره پاگنده در ایالت اورگن کرد. هرچند اولین موارد ثبتشده از رؤیت پاگنده در منطقه به سال ۱۹۰۴ برمیگردد. در این زمان گزارش شد که مردم محلی در کرانهی جنوبی رود سیکسز پاگنده را دیدهاند.
مرکز پژوهشهای میدانی پاگنده نیز از سال ۱۹۹۵ شروع به ثبت آنلاین موارد مشاهدهی این موجود در ایالتهای مختلف آمریکا کرد. تا زمان نگارش این مقاله، ایالت واشنگتن با ۶۹۰ مورد مشاهده پاگنده در صدر ایالتهای آمریکا قرار دارد و کالیفرنیا با ۴۵۴ و فلوریدا با ۳۳۳ مورد در ردههای بعدی قرار دارند. پاگنده در کلرادو نیز تنها ۱۲۹ مرتبه ملاحظه شده است؛ اما ظاهرا برای مقامات محلی این مقدار به اندازهای بوده که تابلوهای هشداردهندهای در رابطه با پاگنده در پایکس پیک (از قلههای مرتفع کوههای راکی) نصب شود.
